ขอบคุณค่ะดร. ฉันจะไม่มีวันลืม
posted on 24 Jun 2009 21:52 by dadadimสุนีย์... เธอเชื่อใจฉันสิ
ดร.ก็รู้ว่าพี่ศิปรางค์ไม่มีทางฟื้น
เธอรู้
ค่ะ แล้วนีย์ยังรู้อีกด้วย ว่าดร.กำลังทดลองอะไรกับร่างกายของพี่ศิปรางค์
edit @ 24 Jun 2009 23:09:19 by dadadim
อาาา..ahhh..
posted on 22 Jun 2009 14:32 by dadadim
คืนนั้นผมใส่ชุดนักเรียนหญิงญี่ปุ่น
กระโปรงสั้น ถุงเท้ายาว หว่างขาขาวเนียน
ไม่รีรอ
ผมไม่เพียงสัมผัสแค่เนื้อหว่างขา รู้เลยว่าทุกส่วนทำด้วยผิวพรรณที่ละเอียด ยืดหยุ่น อุ่นๆ
และมีความรู้สึกเล็กน้อย
มือเดียวไล้ไปเรื่อยๆ ข้อพับมีชีพจรเต้นเบาๆ หรือคงคิดไปเอง
ไม่ทันไรก็มีเม็ดเหงื่อ ผิวชื้นได้
พอลองเอาสองนิ้วกดเบาๆ เหมือนจะมีน้ำสีชมพูอ่อน ค่อยๆเอ่อออกมา
อยู่ที่นี่ทำให้ไม่ค่อยมีแรง เคลื่อนไหวไม่สะดวก แถมเหนื่อยง่าย